Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego w dniu 18 października 2016 roku podjął uchwałę w sprawie przyjęcia dokumentu: "Polityka samorządu województwa zachodniopomorskiego w sektorze turystyki".
 
Przedmiotem polityki samorządu województwa zachodniopomorskiego w sektorze turystyki są konsekwentne wysiłki na rzecz poprawy warunków uprawiania turystyki i rekreacji oraz zwiększania ich gospodarczego znaczenia jako ważnego elementu regionalnej gospodarki. Polityka turystyczna jest zatem sferą aktywności publicznej lokującą się na styku polityki społecznej i działań służących wzmacnianiu potencjału ekonomicznego. Jej zdefiniowanie jest w pełni uzasadnione skalą ruchu turystycznego w regionie na tle innych województw, perspektywą jego dalszego zwiększania i profesjonalizacji oraz komercjalizacji, znaczeniem dla gospodarki województwa, wreszcie potrzebą systemowego, konsekwentnego i zrównoważonego rozwijania i podtrzymywania współzależności z otoczeniem naturalnym i infrastrukturalnym.
 
W praktyce dla działania samorządu lokalnego i regionalnego kluczowe znaczenie ma określenie demarkacji pomiędzy turystyką i rekreacją oraz zdefiniowanie zakresu interwencji w odniesieniu do każdej z tych dziedzin. Przedmiotowy podział zasadniczo dotyczy traktowania rekreacji i jej wsparcia jako sfery działań podejmowanych na rzecz mieszkańców regionu i podnoszenia jakości ich życia, z kolei turystyka i jej gospodarczy i prorozwojowy charakter wiąże się w głównej mierze z kreowaniem oferty dla osób przyjeżdżających do regionu bądź poruszających się wewnątrz regionu i budowania produktów turystycznych. W bieżącej działalności samorządu niejednokrotnie dochodzi do zbliżenia bądź wręcz utożsamiania obu wymiarów, a realizowane w ramach niniejszej polityki działania ukierunkowane na rozwój turystyki będą stanowiły uzupełnienie wysiłków na rzecz zaspokojenia potrzeb w dziedzinie rekreacji.
 
Definiując politykę w zakresie wsparcia turystyki i podejmując jej realizację, samorząd zmierza do optymalizacji zasad administracyjnych i reguł ekonomicznych, w ramach których następuje wzmacnianie, ukierunkowanie i zarządzanie ruchem turystycznym. Turystyka stanowi składnik podstawowych form aktywności społeczeństwa, a do zadań samorządu należy zapewnienie mu jak najlepszych warunków do jej realizacji. Niezbędne jest przy tym odciążanie lokalnych samorządów w ich funkcji kreatora i administratora infrastruktury turystycznej oraz operatora produktów turystycznych. Wraz z podnoszeniem standardu życia społeczeństwa i wzrostem zapotrzebowania na wysokiej jakości usługi publiczne, następować będzie naturalny proces uzupełniania i równoważenia ogólnodostępnej oferty znajdującej się w zarządzie podmiotów samorządowych przez rynek profesjonalnych usług turystycznych. Wspólnota samorządowa koncentruje się na stymulowaniu rozwoju tego rynku poprzez zapewnienie wszystkim obywatelom, na równych prawach, dostępu do wspólnych, publicznych zasobów. Działania te podejmowane są w pełnej zgodności z innymi aktywnościami realizowanymi przez samorząd województwa, w szczególności pod kątem zachowania i wykorzystania walorów środowiska naturalnego regionu, podnoszenia jego potencjału ekonomicznego, a w rezultacie – poprawy jakości życia mieszkańców.
 
Zasadniczo polityka samorządu województwa zachodniopomorskiego w sektorze turystyki skupiona jest na kompetencjach, celach i instrumentach interwencji, właściwych dla administracji samorządowej poziomu regionalnego. W praktyce jednak, jej wprowadzanie w życie, wymaga angażowania zasobów i współdziałania innych podmiotów oraz dążenia do koordynacji ich działań, przy zachowaniu autonomii wynikającej z niezależności poszczególnych szczebli samorządu i panującego ustroju gospodarki rynkowej. Samorząd wojewódzki zmierza do wytworzenia takich warunków i kultury współdziałania aktorów regionalnych w dziedzinie gospodarki, by realizacja tej polityki i jej efektywna aktualizacja stały się wspólnym programem podnoszenia jakości i znaczenia turystyki w rozwoju regionu. Kierunek zmian dotyczących roli samorządu województwa w tej aktywności, polega na przechodzeniu od funkcji inicjatora przedsięwzięć infrastrukturalnych i dysponenta środków europejskich służących ich realizacji, do pozycji koordynatora współpracy, sprzyjającego ujawnianiu i pełnemu wykorzystaniu dostępnego kapitału osobowego, organizacyjnego i materialnego.